اومدم یه پست بذارم دلم میخواست یه چیزی بنویسم اما این قدر احساسات مختلف همه باهم در وجودم به جریان افتاده که نمیدونم چکار کنم. ترس. دلواپسی. استرس. خوشحالی. دلشوره و نگرانی. یکی کمتره یکی بیشتر و هرکدومشون یه علتی داره و من فقط سعی میکنم همه ی اونا رو طوری کنترل کنم که هیچکس چیزی از حال و احوالم متوجه نشه. نتیجش هم شده بدخوابی و استرس بیشتر.

باخودم فکر میکنم چطوری با اتفاقی که چندساله منتظرش هستم و حالا دارم بهش نزدیک میشم کنار بیام. 

خدایا شکرت بخاطر دلخوشی های که به هیچکسی جز من ندادیشون